Użyj naszego kalkulatora długości fali de Broglie do szybkich i dokładnych obliczeń. Bezpłatne narzędzie online.
Dualizm falowo-cząstkowy jest jednym z fundamentów mechaniki kwantowej. Louis de Broglie zaproponował w 1924 roku, że każda poruszająca się cząstka posiada skojarzoną długość fali λ = h/p, gdzie p = mv jest pędem. Ta przełomowa idea została eksperymentalnie potwierdzona przez Davissona i Germera w 1927 roku podczas obserwacji dyfrakcji elektronów, co przyniosło de Broglie'owi Nagrodę Nobla z fizyki w 1929 roku.
Dla elektronu poruszającego się z prędkością 10⁶ m/s (około 0,3% prędkości światła) długość fali de Broglie wynosi około 0,73 nm, co jest porównywalne z odległościami między atomami w kryształach. Dlatego wiązki elektronów wykorzystuje się w mikroskopach elektronowych do obrazowania struktur atomowych z rozdzielczością znacznie większą niż mikroskopy optyczne, ograniczone długościami fal światła widzialnego (400–700 nm).
Dla obiektów makroskopowych długość fali de Broglie staje się pomijalnie mała. Piłka o masie 1 kg poruszająca się z prędkością 1 m/s ma λ ≈ 6,6 × 10⁻³⁴ m, co jest znacznie poniżej jakiejkolwiek mierzalnej skali i wyjaśnia, dlaczego nie obserwujemy falowego zachowania w codziennych obiektach. Ta elegancka formuła wyznacza granicę między światem kwantowym a klasycznym.
Bohr model, Rydberg formula, photon energy, wavelength, and spectral series
Explore CategoryDługość fali de Broglie to λ = h/p = h/(mv), gdzie h jest stałą Plancka (6,626 × 10⁻³⁴ J·s), m jest masą cząstki, a v jej prędkością.
Ponieważ ich masa jest tak duża, że λ = h/(mv) staje się astronomicznie mała – daleko poniżej jakiejkolwiek wykrywalnej skali – co sprawia, że kwantowe efekty falowe są całkowicie pomijalne.
Używając λ = h/(mₑv) z mₑ = 9,109 × 10⁻³¹ kg, wynik wynosi około 0,73 nm, co jest porównywalne ze średnicą atomów.
Mikroskopy elektronowe wykorzystują subnanometrową długość fali de Broglie przyspieszonych elektronów do rozdzielenia struktur atomowych niewidocznych w mikroskopii optycznej.
Tak; dla fotonów p = E/c = hf/c = h/λ, więc relacja λ = h/p jest zgodna z klasyczną elektromagnetyczną długością fali fotonu.